CV Tuning


Dexter

Jong, lief en ondeugend. Hij heeft vijf baasjes, maar luistert maar naar één. Een echte speurder. Het neusje van de hond! 
Dexter is speels en heeft een prachtige vacht. Heerlijk om daar je handen in te zetten en hem eens stevig te knuffelen. Dat vindt ie soms best fijn, maar die vacht is daar niet voor bedoeld. Het is vooral zijn isolatie. Zolang niemand hem harst (" je weet het maar nooit met mensen“) zal hij het nooit koud hebben.


Het is een totaal verkeerde interpretatie, maar de hond lijkt snel moe. Een klein half uurtje wandelen, en het beest ligt een uur met de tong uit de bek. Toch is Dexter dan niet moe. Hij heeft het warm. Door die geweldige isolatie van zijn vacht, kan hij die warmte niet zomaar kwijt. Dat kan wel via de mond. Daar zit geen vacht en dus kan hij daar zijn warmte kwijt. De tong uit de bek vergroot het oppervlak, en het hijgen zorgt voor veel luchtverplaatsing.

Mensen doen het anders. Die zweten. Die zweet verdampt en dat voelt koud aan. Buiten in de zon werkt dat prima, maar hoe zit dat in een gemeentehuis? Het is daar altijd te warm!

Goed geisoleerd, en volgestouwd met de modernste snufjes, zijn het moeilijk te bedienen installaties. Als het ontwerp al deugt, is het afstellen van cv, luchtbehandeling en koeling bepaalt niet eenvoudig. Enkele ambtenaren hebben het koud, en de monteur gooit er een graadje bovenop. Het wordt warmer en de mens gaat zweten. In zijn nek hijgt de ventilatie. Dat voelt koud aan. Hij klaagt en de monteur herhaalt zijn kunstje.

"Het is hier altijd koud", zei een mevrouw achter haar bureau. Het was 24 °C, en zij had er nog een elektrisch kacheltje bij. Uiteindelijk was zij alleen te helpen door de temperatuur te laten zakken. Ze kan het nog steeds niet geloven.

Natuur!ijk ziet het anders.
Met een leergierige blik kijkt deze rubriek naar processen in de natuur, en vergelijkt deze met het technisch equivalent van mens of dier.